تحلیل مولکولی ژن مینای دندان بر تئوری «داروین» صحه گذاشت

بیولوژیست‌های دانشگاه «کالیفرنیا» با ارائه گزارشی جدید در این زمینه، مدارک و شواهد علمی تازه‌ای برای تغییرات تکاملی ثبت شده هم در فسیل‌ها و هم در ژنوم ارگانیسم‌های زنده ارائه کرده‌اند که این شواهد تازه بار دیگر بر تئوری تکامل چارلز داروین صحه گذاشته و آن را تایید می‌کنند.


این محققان توانستند بین از دست رفتن فزاینده ماده مینایی در فسیل‌ها با یک تحلیل مولکولی هم زمان در یک ژن موسوم به ژن «مینایی» ارتباط پیدا کنند.

این ژن در شکل گیری مینا در پستانداران نقش دارد، مینا ماده سختی در بدن است و در اکثر پستانداران دندان‌ها در درون این ماده قرار دارند، اما در برخی از موارد پستاندارانی دیده شده‌اند که فاقد دندان هستند و برخی از آنها نیز دندانهای بدون مینا دارند.

همچنین شواهد فسیلی نشان می‌دهد که در برخی از این ارتباطات زیستی، ماده مینایی وجود ندارد.

دکتر مارک اسپرینگر ــ محقق اصلی این پژوهش ــ می‌گوید: با توجه به این محدودیت ها فرصت های بسیار کمی برای بررسی تکامل مشترک ژن‌ها در ژنوم ارگانیسم‌های زنده و ویژگی‌های مورفولوژی موجود در فسیل‌ها فراهم می‌شود.

اسپرینگر در سال 2007 تحقیقی را آغاز کرد که بر اساس آن پیش‌بینی کرده بود، گونه‌های پستانداران فاقد مینا دارای نسخه‌هایی از ژن مینایی هستند که رمزگذاری برای پروتئین مینایی ویژه دندان‌ها را انجام می‌دهد، اما این ژن می‌تواند در این گونه‌ها دچار تحلیل مولکولی شود.

به این ترتیب اسپرینگر پیش‌بینی کرد: پستانداران بدون مینا می‌توانند اجداد و نیای پستانداران دندان دار باشند که به دلیل این نسخه ژنی فاقد دندان یا مینای دندان شده‌اند.

این بار اسپرینگر و دستیاران وی با استفاده از فن‌آوری مدرن تهیه ژنوم موفق شدند، پیش‌بینی خود را با دستیابی به شواهد علمی مستدل اثبات کنند.

آنها به مدارکی دست یافتند که نشان می‌دهند این تحلیل‌های مولکولی از ژن مینایی در ارگانیسم‌های زنده رخ داده است.

داروین معتقد بود: تمام ارگانیسم‌ها دارای یک یا تعداد اندکی ارگانیسم به عنوان اجدادشان هستند و انتخاب طبیعت باعث ایجاد تغییرات تکاملی در جانداران شده است.

اسپرینگر که با یافته جدید خود بر تئوری داروین صحه می‌گذارد، اظهار داشت: بنابراین ما می‌توانیم پیش‌بینی کنیم که در پستانداران فاقد مینا ژن‌های غیر فعالی وجود دارند که می‌توانند در صورت فعال شدن کدهای تولید مینا را ارائه کنند.

به گزارش ایسنا، در حالی که در مطالعه قبلی شواهد کافی برای نشان دادن این ارتباط در بیولوژی تکامل وجود نداشته است، مدارک جدید اسپرینگر توانسته این معما را در حد قابل ملاحظه‌ای حل کند.

در آزمایش‌های بعدی این پژوهشگران تلاش خواهند کرد که با استفاده از روش‌های مختلف تکامل مولکولی توالی ژنتیکی را در جانداران مورد تجزیه و تحلیل قرار دهند تا تئوری‌های پیشین را به اثبات برسانند و یا به فرضیه‌های جدیدی دست پیدا کنند. 


منبع: ایسنا